• slider.png
  • slider2.png
  • slider3.png
  • slider4.png
  • slider5.png
  • slider6.png

Kronika parafii Osjaków

Zachęcamy do zapoznania się z Kroniką parafii Osjaków. Opracowanie powstało w w 1948 roku. Rękopis ma 25 stron i można go przeczytać klikając w miniaturkę po prawej stronie. Plik zapisany jest w formacie PDF, zajmuje 26 MB i jego wczytywanie może potrwać dłuższą chwilę.

Aby pobrać kronikę na komputer należy kliknąć na obrazku prawym przyciskiem myszy i wybrać "zapisz element docelowy jako".

 

Rys historyczny

Parafia w Osjakowie istniała już na pewno za arcybiskupa gnieźnieńskiego Jarosława Bogorii Skotnickiego (1342-1374). Prawdopodobnie czas jej powołania można odnieść do drugiej połowy XIII w., a mianowicie do lat zaraz po kanonizacji św. Jadwigi Śląskiej (1267), której wezwanie nosi tutejszy kościół. W 1637 r. z parafii osjakowskiej zostaje utworzona parafia w Konopnicy. W 1926 r. przydzielono do Konopnicy z parafii osjakowskiej część Strobina a przedtem (nie wiadomo kiedy) wieś Głuchów. Utworzona w 1927 r. parafia Radoszewice również - choć częściowo obejmuje tereny parafii osjakowskiej. W 1937 r. wyodrębniona została z Osjakowa par. w Szynkielowie. Po II wojnie światowej z parafii w Osjakowie powołane zostały parafie - w Drobnicach (1977), Czernicach (1981) i Chorzynie-Dąbrówkach (1989).

Na miejscu pierwszego kościoła wybudowano nowy murowany w 1648 r. staraniem ks. Jakuba Fabrycjusza, konsekrowany w 1649 r. W 1682 r. dobudowano do kościoła boczną kaplicę staraniem ks. Wojciecha Iwanickiego. W 1750 r. kościół ten spalił się, a odbudował go ks. Jan Cyterzyński po 1752 r. Świątynia dotrwała do pocz. XX w., kiedy ją rozebrano po wybudowaniu nowego kościoła na nieco innym miejscu.

Obecny kościół murowany, zbudowany został w latach 1909-14 staraniem ks. Bolesława Michnikowskiego. Konsekracji dokonał biskup Władysław Krynicki 29 czerwca 1919 r. W czasie okupacji hitlerowskiej zamknięty dla kultu, ograbiony z paramentów, służył jako więzienie dla Żydów wywożonych do obozów, potem jako magazyn zboża, a wreszcie jako kwatera dla robotników pracujących przy kopaniu okopów. Staraniem ks. Władysława Gawrona w 1945 r. odbudowano zniszczoną wieżę i pokryto ją blachą miedzianą, na dach położono nowe dachówki, a nawy boczne pokryto blachą cynkową, sprawiono zegar wieżowy i żaluzje dla okien wieży, zaszklono okna i wprawiono witraże, wyposażono kościół w utensilia liturgiczne oraz organy, sprawiono nowy dzwon, zankrowano pęknięte sklepienia i mury.

Za ks. Władysława Maciąga wykonano remont wieżyczek, stodoły, kupiono dzwony, które na wieży umieścił ks. Edward Sowula. Również staraniem ks. E. Sowuli wyremontowano organy. Za ks. Stanisława Okamfera wykonano stalowe ogrodzenie kościoła, kilka dubeltowych okien, zakupiono 6 ton blachy miedzianej. Ks. Jan Marczewski dokupił 3 tony blachy, przygotował kaplicę do intronizacji obrazu NMP Łaskawej, której dokonał biskup Stanisław Nowak, ogrodzono częściowo plebanię i odnowiono jej elewację, rozpoczęto kryć blachą dach na kościele (wykonano 1/5 dachu).

Za ks. Stanisława Mrówki dokończono krycie dachu blachą miedzianą, zużyto 6 ton blachy, przebudowano parkan cmentarny z nową stalową bramą. Przedłużono o 140 m sieć wodociągu cmentarnego. Wybudowano plebanię-wikariatkę. Starą plebanię przeznaczono na Dom Katolicki o nazwie „Tabor”. Nadto założono nowe nagłośnienie kościoła, dokonano remontu organów, prowadzony jest bardzo uciążliwy remont głównej wieży kościelnej – została też ona iluminowana, położono na cmentarzu 150 m alejek z bloczków fundamentowych – w planie wyłożenie wszystkich alejek. Otynkowano plebanię, wikariatkę, a cokół wyłożono mrozoodpornymi płytami. Ogród ogrodzono elementami betonowymi. Wybudowano jako Jubileuszowe wotum roku 2000 kaplicę Matki Bożej Fatimskiej.

źródło: www.adiec.czest.niedziela.pl/parafie/p_osjakow_sw_kazimierza_krolewicza.php

{nomultithumb}

Our website is protected by DMC Firewall!